Zo, dat zit er ook weer op... Helaas!

Zo, dat zit er ook weer op... Helaas!


We zitten op JFK te wachten op de boarding die pas over een dik halfuur zal beginnen. Vandaag was een leeg dagje: opstaan, pakken, even in Central Park gaan zitten, eten en naar de luchthaven vertrekken. Dus liever nog een beetje nieuws over gisteren.


Tegen de middag zijn we naar Seaport South getrokken. Daar was het heel gezellig: een sfeer van een oude haven, maar dan helemaal opgesmukt met kledingwinkels, restaurants en bars. Pier 17 is gekend als ‘mall’. Op het einde van de pier waar we uitzicht hadden op Brooklynn hebben we nog een ijsje gegeten. Daarna zijn we terug noordwaarts gekeerd richting TriBeCa (the Triangle Below Canalstreet) om in Chinatown te stoppen voor ons avondeten. Een snelle, goedkope maaltijd, dacht ik, ware het niet dat die Chinezen ons ferm in ‘t zak gezet hebben. Ach ja, het kan niet altijd goed gaan. In dat restaurant ben ik trouwens naar het met voorsprong degoutantste toilet geweest (er werkten vooral/alleen mannen... zegt dat iets?).


Om onze avond dan toch in stijl af te sluiten zijn we westwaarts gestapt tot in Battery Park waar we per toeval een stukje van het River to Riverfestival hebben kunnen zien. Daarna kwamen we in een gezellige bar terecht waar we bediend werden door een supervriendelijke waitress. We hebben ons tegoed gedaan aan cocktails en cheesecake en ... direct waren we die Chinoezen van tevoren vergeten.

Eigenlijk was het onze bedoeling om te eindigen waar we begonnen waren, op Times Square, maar het was al zowat 23 uur en we waren allebei vrij moe. ‘t Bedje lonkte.


En zo zijn we aan ‘t eind van deze reis. We zitten klaar om het vliegtuig op te stappen en hopen heelhuids thuis te geraken.


Tot morgenvroeg? Baaibaai koeienvlaai!


xxx




Conclusie:

We  hebben bijna alles gezien dat er in NYC te zien valt.
We hebben super goed weer gehad.
10 dagen wandelen eist zijn tol.
Of we ooit terug gaan? Waarschijnlijk niet. Want
> zeer drukke stad
> vuile stad
> Te grote smeltkroes

Een verslag van onze laatste dag in NY en de terugkeer volgt - als we er tijdig geraken - vanop JFK Airport. Dat zal zo zijn rond 21 en 23 uur 's avonds bij jullie! Tot dan!

G&K

Praise the Lord!

Wat een mens al niet allemaal doet om een geslaagde vakantie te hebben... Tijdig opstaan om naar de mis te gaan bijvoorbeeld. Nee, natuurlijk niet zomaar eentje. We wilden eens een echte 'zwarte' mis in Harlem bijwonen. En in niet zomaar een kerk, maar direct in de Abyssinian Baptist Church, wereldberoemd voor haar gospelkoor. Als toerist kan je er helaas niet zonder meer binnenstappen. Je moet in een wachtrij gaan staan in de hoop dat er niet te veel 'locals' opdagen en er genoeg plaats is zodat je binnen kan.

Omdat we geen 7 days metrocard meer hebben, hadden we het plan opgevat om te voet tot 138th street te stappen. In de hitte van de laatste dagen was dat nochtans geen sinecure. Ook nog eens in onze 'beste' kleren, want ik had al op het internet gelezen dat er vrij strikte regels waren. Dat bleek ook nodig, want mannen met een T-shirt of een short en vrouwen met blote schouders en flipflops werden aangemaand om de rij te verlaten. Sommigen bleven toch halsstarrig volhouden, maar werden uiteindelijk voor de ingang tegengehouden. Het was een hele tijd afwachten of we toch binnen zouden geraken, maar uiteindelijk is het ons gelukt. En wat een ervaring! Een bende zotte apen en de zotste staat vanvoor, zoals Van Het Groenewoud het zingt. Preken dat die kunnen! De 'pastor' ging er volledig in op. En de weerklank van één vrouw in het bijzonder was bijwijlen bijna grappig: "Yes! Amen! Praise the lord! ..." Kristof vond het soms op het discriminerende af: de 'pastor' preekte voortdurend over vrijheid tegen de achtergrond van de geschiedenis van zwarte onderdrukking, en hij haalde er voortdurend woorden als 'repression, apartheid' etc. bij. Het voelde inderdaad soms vreemd, als je bedenkt dat wij als blanke bezoekers bovenaan apart werden gezet van de zwarte lokale bevolking. Zijn woorden over vrijheid hadden misschien meer effect gehad als blank en zwart, bezoeker en local, allemaal door elkaar hadden gezeten. Maar dat terzijde was het een hele aangename dienst met prachtige gospelmuziek en een enthousiast koor. Iets wat niemand ons meer kan afnemen, a one time life experience. Na een bijna twee uur durende dienst zijn we bij een gezellig restaurantje gestopt om te brunchen. Daarna naar onze B&B voor een siësta die iets langer uitliep. We hebben de dag voor het eerst in de hele vakantie een beetje 'verslapen' of zelfs 'verspild' (ooh, I hate that word!), maar de hitte was vooral voor mij te veel...

Nog even terug naar gisteren, want toen hebben we geen verslagje meer gepost. Ons plan was om te starten bij Carnegie Hall, een van de bekendste schouwburgen van NYC, maar die bleek in de zomermaanden op zaterdag gesloten. We hebben dus zelfs geen glimp van de binnenkant kunnen opvangen. Maar onze volgende stop heeft dat ruimschoots goedgemaakt: Radio City Music Hall. Volgens wat ik begrepen heb, het grootste concert- en theaterpodium van de wereld. Met onze NY Pass konden we een rondleiding krijgen. Prachtige inrichting, allemaal daterend van bij het begin, in de jaren '30. Zelfs de toiletten voor mannen en vrouwen waren nog aangepast aan wat toentertijd de gewoonte was: een voorkamer met grote spiegels bij de vrouwen (om de neuzen te poederen) en een met leder beklede voorkamer bij de mannen (om een sigaar te roken). Toen we in de projectiekamer kwamen, achteraan in de zaal, konden we een stukje meepikken van de show Zarkana van Cirque du Soleil. De zaal alleen al was indrukwekkend, maar die show erbij: adembenemend. We waren er allebei weg van.

   

Op sixth avenue bleken er kraampjes op de weg te staan. Daar zijn we eens langsgelopen. Heel gezellig, alleen verschrikkelijk warm. Er werd daarom overal 'ice cold water' en gele limonade verkocht. En voor de fruitliefhebbers waren er smoothies. Maar wij zweren bij smoothies van Jamba Juice (wanneer opent de eerste in België???)!

Onze derde stop gisteren waren de NBC Studio's. Leuk om te zien, maar we waren er natuurlijk de enigen die de shows nog nooit gezien hadden, dus was het moeilijk om mee te gaan in het hele 'Woooooow,  this is so exciting'-gedoe.

's Avonds hebben we hier thuis spaghetti gemaakt, 'gepimpt' met verse courgette en paprika! :)

Morgen onze laatste volledige dag... even nadenken hoe we die nog het best gaan vullen.

Tot dan!

Grietz
xxx