Candid camera?

Gegroet beste Belgische vrienden

Hopperdepop, vanmorgen vroeg op! Om 8 uur werd ik spontaan wakker en - geweldig! - ik bleek uitgeslapen te zijn. Van een jetlag niets te merken dus. Maar naar 't schijnt mist die zijn uitwerking vooral na de terugvlucht niet. We zullen zien.

Lekker ontbeten hier, uitgebreid gedoucht en me een beetje opgetut voor wat onze eerste echte bezoekdag zou zijn. Missie nummer één: een NY Pass kopen waarmee we in de meeste toeristische attracties en bezienswaardigheden gratis binnen kunnen. Hij kost dan ook niet weinig, maar als je minimum drie activiteiten per dag uit het boekje kiest, dan haal je daar best wel je geld uit. Dat hebben we van tevoren goed uitgezocht. Maar... wie zegt dat die NY Pass echt bestaat? We hebben eraan getwijfeld, want zo'n Pass willen is één ding, eraan geraken nog iets anders. Meer dan anderhalf uur hebben we erover gedaan om het stomme ding in handen te hebben. Volgens Kristof konden we er eentje kopen in het Official Visitor Centre van NY, maar waar is dat? Geen kat die daar ooit over gehoord had, dus stuurden ze ons - onder het mom van "I guess it's there, I think so, well, you know, it will be there." Het klonk nooit overtuigend en dat bleek het ook nooit te zijn. Wel, voor wie na ons naar NY trekt en graag zo'n NY Pass wil bemachtigen: ga gewoon direct naar de NBC Universal Store links naast de ingang van het Rockefeller! Lieve Andrew (doet het adjectief een belletje rinkelen) heeft ons met veel enthousiasme twee zulke pasjes verkocht. En eindelijk konden we 'echt' starten. Al hadden we eigenlijk toch al een eerste typische NY-ervaring opgedaan tijdens onze zoektocht: we hebben een echte FP (= famous person) 'gespot'. De dwerg - want ja, hij is pretty small - heet Ben Stiller en hij stond er wellicht een film te draaien die over geruime tijd bij ons in de bioscoop zal verschijnen. We waren niet heel erg onder de indruk, dus op naar de volgende: wie doet beter dan den Ben?

Nu we er toch beland waren, leek het ons wel gepast om al eens een kijkje te nemen over de hele stad. En waarom niet vanop het Observation Deck van het Rockefeller Centre? Wij dus naar boven, de lift in naar het 67ste. Ze hebben ons niet verteld hoeveel seconden dat duurde, maar geloof ons, we waren er in een flits. Leuk is ook dat je door het plafond van de lift de lichtjes in de liftkoker kunt zien en dat er met lichtelementen wordt gespeeld zodat alles nog spectaculairder lijkt. Eens uit de lift kregen we meteen een prachtig - en open, want amper een wolk - zicht over Uptown NY met vooral de groene long, zoals ze wordt genoemd, Central Park. Aan de andere kant kan je dan wolkenkrabbers als de Chrysler Building, de twee nieuwe WTC-torens in opbouw en natuurlijk de Empire State Building zien staan. Weer maar eens een overweldigend uitzicht. Om nog maar te zwijgen van het benedenzicht: je kan nauwelijks geloven hoe klein die taxi's zijn en de mannetjes die eruit of erin stappen. Nooit zo hoog gestaan.

Na een snel middagmaal aan de voet van het Rockefeller zijn we richting Broadway gestapt waar we langs de opnamestudio van Late Night with David Letterman kwamen. Daar hebben we dan een formulier ingevuld met onze gegevens om in een soort tombolapot te gaan waar er dan willekeurig publiek wordt uitgeloot. Om 16 uur mochten we dan bellen om te horen of we waren 'uitverkoren'. Ikke dus in alle vertrouwen naar de ticketdienst gebeld waar ik vijf keer Kristof zijn naar heb moeten spellen (in perfect Engels uiteraard!) en één keer mijn eigen naam... om daarna te horen dat we toch niet uitgeloot waren. Conclusie: op mijn gsm-rekening stond plots nog maar 2 euro krediet. Dom Amerikaans wicht aan de telefoon! Never again that kinda shit, dude!

Dan maar wat stoom loslaten op de fiets in Central Park? Prachtig idee, ware het niet dat we nog maar één uur tijd hadden om een fiets te huren (gratis met de NY Pass of course!), terwijl we recht hebben op drie uur. Dus hebben we 't idee maar even in de frigo gestoken voor een volgende keer. Alternatief bleek een boottocht bij valavond te zijn. Daarom zijn we eerst rustig iets gaan eten aan Pier 84 om daarna op de boot te stappen die ons de hele skyline van west-, zuid- en oost-Manhattan heeft laten zien, maar ook Brooklyn met haar famous bridge, Ellis Island en een close-up van Lady Liberty op Liberty Island. Indrukwekkend, hoewel de tocht zelf net iets te lang duurde. We waren blij dat we konden afstappen, recht de bus op richting Grand Central, waar we nog snel een glimp opvingen van de binnenkant (waar we sowieso later nog naar terugkeren), en metrolijn 6 huiswaarts. En o ja, voor ik het vergeet: aan Pier 84 hebben we ook al een kijkje genomen bij het Interpid Museum waar je een gigantisch vliegdekschip kan bewonderen. Echt iets voor jongens zoals Kristof! Het zou dus wel eens kunnen dat we daar later nog eens naar terugkeren.

En voor nu? Jullie raden het al: sweet dreams, sweethearts!

G.