Maf, maf, maf!

Wat een helse dag! Lang geleden dat ik nog eens een nachtje heb doorgedaan, maar nu is het een feit: het is precies 4.11 uur in België, maar hier nog maar 22.11 uur. Doodop zijn we. Maar voor onze ogen volledig dichtvallen nog een klein verslagje.

Vanmorgen rond 10.40 uur met een Airbus 380 van Brussels Airlines vertrokken, dat was ongeveer met 20 minuten vertraging. Het opstijgen was even adem inhouden, maar ik moet het toegeven: ik weet niet zo goed meer waar ik nu precies schrik voor had. Of toch: turbulentie. Die hebben we dan ook nauwelijks gehad. Een perfecte vlucht dus met een zachte landing. Ik hoop alvast dat de terugkeer even vlot verloopt. Maar mijn hartje zal wellicht al ietsjes rustiger slaan door deze meevaller.

Op Amerikaanse bodem werden we meteen ontvangen door een wat norse douanier die amper articuleerde, en je moet hen dan maar zo direct begrijpen *grmbl*. Door het lange wachten bij de douane lag onze bagage al op de transportband klaar en konden we meteen richting Manhattan vertrekken. Maar dan de hamvraag: taxi of metro? We kozen voor het avontuur en trokken ondergronds. Dat heeft ons heel wat centjes bespaard, maar... de tocht was toch verdomd lang. Wel hebben we de weg naar onze B&B vlotjes gevonden. En two blocks away was gelukkig maar een stapje verder van de eindhalte. Jonathan, de B&B-eigenaar heeft ons kort, maar heel hartelijk ontvangen. Een beetje later hebben we ook al kunnen kennismaken met Clement, eveneens bijzonder vriendelijk. Lieve mannen, maar dixit Kristof: "Dat is normaal, het zijn homo's. Daar mag je van zeggen dat ze "lief" zijn." Maar o wee, als iemand een echte man als Kristof lief of schattig durft te noemen...

Van al dat reizen krijgt een mens een hongertje, dus zijn we gestopt bij de plaatselijke S ubway voor een broodje Chicken Terryiaki met megaveel groentjes en dat hebben we direct in een groene omgeving, namelijk in Central Park, genuttigd. Is dit echt New York? Waar is dan al dat volk?

Dat zat op Times Square!!! Voor onze eerste avond wilden we toch al een beetje sfeer van hartje NY opsnuiven en dus zijn we naar Times Square gereisd, een reis die ik niet direct zal vergeten. Overdonderd, overrompeld, maf maf maf! Daar sta je dan als klein minimensje in zo'n reusachtige megaomgeving met veel getoeter en geblaas, niet alleen in het verkeer, maar ook hoog van de toren: dikke bakken à volonté en de ene limo na de andere. Is this real? Ik heb vanavond vaak gedacht dat ik zat te dromen, maar nee, ik zat er echt... In wa veur ne weireld leven wa na? Glitter en glamour van het ergste soort, alles wat je op tv ziet, is hier echt. Enfin, fake, maar met eigen ogen gezien!

Ik heb even moeten bezinnen: ben ik hier wel graag? Hmmm, een moeilijke vraag om te beantwoorden. Zeker als je weet dat ik altijd wel een dag of twee nodig heb om aan te passen. Wordt vervolgd dus. Maar morgen verkennen we alvast nieuwe stukjes NY. Sleep tight, sweethearts!

Babaaj!
Grietz
x